wetzoeker

Bijzonder Protocol inzake de aanvullende uitkering ingevolge de Franse wet van 30 juni 1956 houdende instelling van een “Fonds National de Solidarité”

Soort
Verdrag
Geldend vanaf
01-12-1958
Rechtsgebied
Arbeidsrecht en sociaal-zekerheidsrecht, Sociaal zekerheidsrecht
Ministerie
Buitenlandse Zaken
BWB-id
BWBV0005687
Versie
1958-12-01_0
SHA-256 bron
6ed547e323092ed97ca4c5d7302cd90524750998cb25c3c4a5bf0d1e90996196

Officiële tekst op wetten.overheid.nl

Inhoud (2)
  1. Protocole spécial relatif à l'allocation supplémentaire de la loi française du 30 juin 1956 portant institution d'un Fonds National de Solidarité
  2. Bijzonder Protocol inzake de aanvullende uitkering ingevolge de Franse wet van 30 juni 1956 houdende instelling van een „Fonds National de Solidarité”

Protocole spécial relatif à l'allocation supplémentaire de la loi française du 30 juin 1956 portant institution d'un Fonds National de Solidarité

Protocole spécial relatif à l'allocation supplémentaire de la loi française du 30 juin 1956 portant institution d'un Fonds National de Solidarité

1. Les ressortissants néerlandais titulaires d'un avantage de vieillesse d'un régime français dans le cadre des législations visées à l'article 2, paragraphe 1er, 1°, de la Convention générale du 7 janvier 1950 ou de la législation sur l'allocation aux vieux travailleurs salariés visée au paragraphe a ) du Protocole spécial signé à la même date, ont droit, à partir du 1er janvier 1957, à l'allocation supplémentaire dans les conditions prévues pour les ressortissants français par la loi française du 30 juin 1956 et compte tenu des dispositions ci-après.

2. Pour l'application des clauses de ressources prévues par la loi française du 30 juin 1956, les services compétents néerlandais prêtent leur concours aux organismes et services français débiteurs de l'allocation supplémentaire en vue de:

a) rechercher les ressources dont les requérants peuvent bénéficier aux Pays-Bas, notamment les avantages viagers servis en vertu du régime néerlandais de sécurité sociale:

b) évaluer les biens qu'ils y possèdent;

c) intervenir, le cas échéant, auprès des personnes résidant aux Pays-Bas qui sont tenues à l'obligation alimentaire envers les requérants dont il s'agit.

Les demandes présentées à cet effet par les organismes et services débiteurs français sont adressées à un organisme centralisateur désigné par le Gouvernement néerlandais.

3. Les avantages néerlandais et français, visés au présent protocole, cessent d'être servis respectivement aux bénéficiaires français qui quittent le territoire néerlandais et aux bénéficiaires néerlandais qui quittent le territoire français métropolitain.

4. En ce qui concerne le Royaume des Pays-Bas, le présent Protocole n'est valable que pour le territoire en Europe.

5. Le présent Protocole entrera en vigueur après que l'approbation constitutionnellement requise aux Pays-Bas aura été obtenue, à savoir le premier jour du mois qui suivra la date de la réception par le Gouvernement de la République Française de la notification y relative du Gouvernement du Royaume des Pays-Bas.

Bijzonder Protocol inzake de aanvullende uitkering ingevolge de Franse wet van 30 juni 1956 houdende instelling van een „Fonds National de Solidarité”

Bijzonder Protocol inzake de aanvullende uitkering ingevolge de Franse wet van 30 juni 1956 houdende instelling van een „Fonds National de Solidarité”

1. De Nederlandse onderdanen die een ouderdomsuitkering genieten krachtens een Frans stelsel in het kader van de wettelijke regelingen bedoeld in artikel 2, lid 1, onder 1°, van het Algemene Verdrag van 7 januari 1950 of van de wettelijke regeling inzake de ouderdomsuitkering voor oude loonarbeiders bedoeld in lid a van het op dezelfde datum ondertekende Bijzondere Protocol, hebben, te rekenen van 1 januari 1957, recht op de aanvullende uitkering onder de voor de Franse onderdanen in de Franse wet van 30 juni 1956 gestelde voorwaarden en met inachtneming van de volgende bepalingen.

2. Voor de toepassing van de bepalingen inzake de bronnen van inkomsten, neergelegd in de Franse wet van 30 juni 1956, verlenen de bevoegde Nederlandse instellingen aan de Franse organen en instellingen die de aanvullende uitkering verschuldigd zijn, hun medewerking bij:

a. het nagaan van de inkomsten welke de aanvragers in Nederland kunnen genieten, in het bijzonder van de levenslange voordelen welke uitgekeerd worden krachtens het Nederlandse stelsel van sociale zekerheid;

b. het schatten van het vermogen dat zij aldaar bezitten;

c. het in voorkomende gevallen verlenen van tussenkomst bij de in Nederland verblijvende personen die onderhoudsplichtig zijn jegens de betrokken aanvragers.

De daartoe door de betrokken Franse organen en instellingen ingediende aanvragen worden gericht tot een door de Nederlandse Regering aangewezen centraal orgaan.

3. De Nederlandse en Franse voordelen bedoeld in dit Protocol worden niet meer uitgekeerd aan onderscheidenlijk de Franse gerechtigden die het Nederlandse grondgebied verlaten, en aan de Nederlandse gerechtigden die het grondgebied van het Franse moederland verlaten.

4. Wat het Koninkrijk der Nederlanden betreft, geldt dit Protocol slechts voor het grondgebied in Europa.

5. Dit Protocol zal in werking treden nadat de in Nederland grondwettelijk vereiste goedkeuring is verkregen, te weten op de eerste dag van de maand volgende op de datum van ontvangst door de Regering van de Franse Republiek van de desbetreffende mededeling van de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden.