Taak

Het CAK vervult voor Nederland de taak van internationaal verbindingsorgaan op het gebied van de wettelijke zorgverzekeringen. Die taak houdt in dat het CAK voor de Europese verordeningen en bilaterale sociale zekerheidsverdragen zorgdraagt voor de wederzijdse verrekening van de zorglasten die het gevolg zijn van de toepassing van de internationale regelingen.

Het CAK is voor deze taak bevoegd om administratieve maatregelen met buitenlandse verbindingsorganen overeen te komen.

Het CAK berekent de door buitenlandse verbindingsorganen ingediende schuldvorderingen van Nederlandse verzekerden, bijvoorbeeld voor spoedeisende zorg tijdens een vakantie, direct door aan de Nederlandse zorgverzekeraars van betrokkenen. Het CAK registreert deze geldstroom via de balans vanwege het kostenneutrale karakter.

De zorglasten van verdragsgerechtigden komen direct ten laste van het Zorgverzekeringsfonds. Deze groep bestaat uit personen die in het buitenland wonen, maar ten laste van Nederland in het woonland recht hebben op medische zorg. Het betreft vooral gepensioneerden en gezinsleden van in Nederland Zvw-verzekeringsplichtigen (grensarbeiders).

De verrekeningen van de zorglasten met verdragslanden gebeuren zowel op basis van vaste bedragen als tegen werkelijk gemaakte kosten. Dit is afhankelijk van wat de betreffende verdragsregeling hierover regelt.

Lasten uit verrekeningen tegen werkelijke kosten of vaste bedragen komen geheel ten laste van het Zorgverzekeringsfonds als het de groep verdragsgerechtigden betreft.

Baten op basis van werkelijke uitgaven komen geheel ten goede aan het Zorgverzekeringsfonds.

Normenkader

Het CAK is voor de toepassing van Titel III, Hoofdstuk 1, van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de sociale zekerheidsstelsels aangewezen als verbindingsorgaan, in de zin van artikel 1, tweede lid, onderdeel b, van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de sociale zekerheidsstelsels.

Het CAK is op grond van de navolgende besluiten van de Minister van VWS aangewezen als verbindingsorgaan:

• artikel 3 van het Besluit van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 3 augustus 2015, houdende de aanwijzing van enige organen ingevolge Verordening (EG) nr. 883/2004;

• artikel 1 onder B van het Besluit van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 29 november 2016, kenmerk 1045213-157958-Z, houdende wijziging van het besluit van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 3 augustus 2015, houdende de aanwijzing van enige organen ingevolge Verordening (EG) nr. 883/2004;

• het Besluit van de Minister voor Medische Zorg van 15 juni 2018, kenmerk 1356655-177439-Z, houdende wijziging van het besluit van de Minister voor Medische Zorg van 3 augustus 2015, houdende de aanwijzing van enige organen ingevolge Verordening (EG) nr. 883/2004.

Zie paragraaf 4.2.9Administratie en inning bijdrage verdragsgerechtigden(verzekeringskantoor) voor de toepasselijke bilaterale sociale zekerheidsverdragen.

De uit de ‘verrekeningen zorglasten met verdragslanden (verbindingsorgaan)’ voortvloeiende baten en lasten, activa en passiva (balansmutaties) zijn rechtmatig indien deze voldoen aan de in het bovengenoemde normenkader gestelde eisen op het gebied van juistheid, tijdigheid en volledigheid.

Waarderingsgrondslag

Het CAK hanteert voor de financiële stroom ‘verrekeningen baten en lasten met verdragslanden’ het baten- en lastenstelsel.

Verantwoording

In het kader van de verantwoording worden de volgende uitgangspunten gehanteerd:

− Het CAK berekent de door buitenlandse verbindingsorganen ingediende zorglasten van in Nederland verzekerde personen (bijvoorbeeld toeristen) direct door aan de Nederlandse zorgverzekeraars van betrokkenen. Het CAK registreert vervolgens deze financiële stroom via de balans;

− De zorglasten van verdragsgerechtigden komen direct ten laste van het Zorgverzekeringsfonds. Deze groep bestaat uit personen die in het buitenland wonen, maar ten laste van Nederland aanspraak hebben op medische zorg;

− De verrekeningen van de zorglasten met verdragslanden gebeuren zowel op basis van vaste bedragen als tegen variabele werkelijk gemaakte kosten. Dit is afhankelijk van wat de EG verordening bepaalt of wat verdragslanden onderling hebben afgesproken. Per verdragsland kan worden afgesproken zowel met vaste als variabele bedragen af te rekenen, afhankelijk van zorgsoort en/of ontvanger;

− Lasten uit verrekeningen tegen werkelijke of vaste bedragen komen geheel ten laste van het Zorgverzekeringsfonds;

− Baten op basis van werkelijke kosten komen geheel ten goede aan het Zorgverzekeringsfonds;

− De baten voor zorglasten op basis van vaste bedragen worden verdeeld tussen het Zorgverzekeringsfonds en het Fonds langdurige zorg/Algemeen Fonds Bijzondere Ziektekosten. Deze verdeling vindt plaats op basis van een door het CAK te bepalen norm;

− De bedragen en vorderingenpositie met verdragslanden over en weer zijn voor een deel gebaseerd op ramingen. Daarbij is een bepaalde mate van onzekerheid inherent aan deze ramingen.

De verantwoording van de financiële stroom voor de ‘verrekening van de zorglasten met verdragslanden (verbindingsorgaan)’ wordt met behulp van financiële overzichten van de baten en lasten en van de activa en passiva in de bestuurlijke verantwoording weergegeven. Daarnaast wordt een toelichting gegeven op de financiële overzichten. In de toelichting bij het overzicht van activa en passiva dient een specificatie van het rekening-courant verloop met het Zorginstituut als fondsbeheerder te worden opgenomen.

Het kan voorkomen dat goedgekeurde buitenlandse declaraties met betrekking tot verdragsgerechtigden achteraf bezien mogelijk deels moeten worden gecorrigeerd door een wijziging in de verzekeringspositie met terugwerkende kracht. Dit geeft een onzekerheid in de verantwoording waarbij gebruikersverantwoordelijkheid speelt ten aanzien van de juistheid, volledigheid en tijdigheid van de ingediende declaraties. Dit als gevolg van de correcties met terugwerkende kracht door het buitenlandse verbindingsorgaan. Inherent aan dit proces kunnen deze correcties hierop in de komende jaren alsnog impact hebben op de verantwoording over eerdere jaren.