wetzoeker

Vennootschapsbelasting en dividendbelasting, hybride geldverstrekkingen, intrekkingsbesluit

Soort
Beleidsregel
Geldend vanaf
29-09-2020
Rechtsgebied
Belastingrecht, Dividendbelasting, Vennootschapsbelastingrecht
Ministerie
Financiën
BWB-id
BWBR0044123
Versie
2020-09-29_0
SHA-256 bron
376e93856ebf291fbab93017b6825ae27bcbb586a4245599f69f3da43088e8e2

Officiële tekst op wetten.overheid.nl

Tekst

Dit besluit regelt de intrekking van het besluit over hybride geldverstrekkingen van 29 augustus 2017, nr. 2017-38941, naar aanleiding van een recent arrest van de Hoge Raad.

In het besluit over hybride geldverstrekkingen van 29 augustus 2017, nr. 2017-38941, is beleid opgenomen voor de beoordeling of een geldverstrekking voor de toepassing van de vennootschaps- en dividendbelasting al dan niet is aan te merken als een kapitaalverstrekking. Dit beleid heeft als uitgangspunt dat als een geldverstrekker bij faillissement of ontbinding op gelijke wijze in de verliezen van de vennootschap deelt als de (preferente) aandeelhouders een relevante terugbetalingsverplichting ontbreekt. Het besluit acht deze zogenoemde schuldaansprakelijkheid een beslissend kenmerk van fiscaal (en civiel) kapitaal.

De Hoge Raad heeft in zijn arrest van 15 mei 2020, ECLI:NL:HR:2020:874, anders beslist.

Dit volgt duidelijk uit de slotzin van rechtsoverweging 2.3.2. Deze overweging luidt voor zover hier van belang:

‘ (..) Indien de geldverstrekking naar civielrechtelijke maatstaven niet als verstrekking van aandelenkapitaal is aan te merken, heeft voor de fiscale kwalificatie van die geldverstrekking als uitgangspunt te gelden dat bepalend is of er een verplichting tot terugbetaling bestaat. Dit dient te worden beoordeeld volgens de voor de geldverstrekking gekozen civielrechtelijke vorm. Degene aan wie het geld is verstrekt, heeft dan volgens de gekozen civielrechtelijke vorm een schuld aan de geldgever, waardoor de geldverstrekking voor de toepassing van de belastingwet als regel niet als het verstrekken van kapitaal is aan te merken. Dat geldt ook indien die terugbetalingsverplichting voorwaardelijk is en de terugbetaling onzeker is. Hetzelfde geldt indien de overeenkomst van geldverstrekking inhoudt dat de geldverstrekker bij het geldend maken van zijn rechten in geval van faillissement of ontbinding en vereffening van het vermogen van de geldnemer gelijk in rang deelt met de houders van preferente aandelen in de geldnemer.’

Gezien dit arrest worden vanaf dat moment de standpunten zoals opgenomen in het besluit van 29 augustus 2017, 38941, niet langer door mij ingenomen. Dit besluit heeft daarmee zijn belang verloren en wordt derhalve ingetrokken met ingang van de inwerkingtreding van dit besluit.

Dit besluit treedt in werking de dag na datum van uitgifte van de Staatscourant waarin het wordt geplaatst.