Bij Ministeriële Beschikkingen van 11 juli 2003, no. 4112/a tot en met bb RNA en Ministeriële Beschikking van 7 november 2005, no. 6547/RNA (a-c) heeft de Minister van Verkeer en Vervoer (hierna de Minister) het Nationaal Nummerplan van de Nederlandse Antillen (hierna het nummerplan) vastgesteld per concessiehouder. Sinds de datum van vaststelling van het nummerplan is de tekst enkele keren aangepast ter verduidelijking van enkele voorwaarden. Om te beschikken over een lopende tekst van het nummerplan is het noodzakelijk om een herziene tekst van het nummerplan vast te stellen. Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om het nummerplan op een aantal punten nader aan te scherpen en is aan het nummerplan een hoofdstuk toegevoegd waarin voorwaarden worden gesteld ten aanzien van nummers voor netwerkgebruik.

Het nummerplan is het plan waarin de Minister zijn algemeen nummerbeleid en nummerbeheer formuleert. Zowel bij het nummerbeleid als bij het nummerbeheer staat het faciliteren van de telecommunicatiemarkt voorop. Het nummerplan bepaalt de voor een bepaalde bestemming beschikbare nummerruimte en stelt zo de grenzen waarbinnen de toekenning dient te geschieden.

De vrijheid van de Minister om in een nummerplan nummerruimte te creëren is echter in zekere mate beperkt. Zo dient een nummerplan te passen binnen de overeengekomen internationale nummersystemen vastgesteld door de Internationale Telecommunicatie Unie (ITU-T) en leggen beleidsmatige aspecten, bijvoorbeeld herkenbaarheid, hanteerbaarheid van nummers voor eindgebruikers en interoperabiliteit van telecommunicatienetwerken en -diensten, beperkingen op. De Nederlandse Antillen is als onderdeel van het Koninkrijk der Nederlanden tevens lid van de ITU.

De wettelijke bevoegdheid tot het vaststellen van het nummerplan ontleent de Minister aan de concessies. De wettelijke grondslag voor de uitgifte van de concessies is neergelegd in de Landsverordening op de telecommunicatievoorzieningen (P.B. 1995, no. 196) (hierna Ltv). In dit kader wordt verwezen naar artikel 2, eerste lid, Ltv waarin is bepaald dat een concessiehouder een concessie ontvangt voor de aanleg, instandhouding en exploitatie van een telecommunicatie-infrastructuur. Ingevolge artikel 7, eerste lid, Ltv wordt de concessie onder voorwaarden verleend bij landsbesluit. In artikel 7, tweede lid, Ltv staat een opsomming van de voorwaarden die in een landsbesluit kunnen worden opgenomen. De wettelijke grond voor het vaststellen van een nummerplan valt af te leiden uit artikel 7, tweede lid, onderdelen a tot en met d, Ltv. Laatstgenoemd artikel verwijst naar de voorwaarden die in de concessie kunnen worden opgenomen die een duidelijk verband leggen met het gebruik van nummers afkomstig uit een nummerplan. In artikel 8(9) van de bij landsbesluiten verleende concessies voor lokale- en mobiele telefoondiensten en in artikel 23 van de bij landsbesluiten verleende concessies voor lange afstand telefoondiensten is ter uitvoering van artikel 7, tweede lid, onderdelen a tot en met d, Ltv de voorwaarde opgenomen dat de Minister het nummerplan vaststelt en voor het gebruik van de nieuwe nummerseries goedkeuring geeft. In verband met het voorgaande wordt tevens verwezen naar artikel 10 van het Landsbesluit opgedragen telecommunicatiediensten (P.B. 1995, no. 220) waaruit eveneens de noodzaak tot het nummergebruik valt af te leiden.

Ingevolge artikel 3, eerste lid, Ltv is de concessiehouder in het belang van het algemeen maatschappelijk en economisch verkeer verplicht de opgedragen telecommunicatie-diensten, zoals omschreven in het Landsbesluit opgedragen telecommunicatiediensten (P.B. 1995, no. 220), te verzorgen en een ieder tegen vergoeding het gebruik daarvan ter beschikking te stellen. De concessiehouder kan de opgedragen telecommunicatiediensten in rekening brengen aan een contractant of eindgebruiker door middel van een abonnement plus de gesprekskosten, zogenoemde ‘postpaid’ systeem, of bij vooruitbetaling, zogenoemde ‘prepaid’ systeem. Deze wettelijke plicht heeft tot gevolg dat de concessiehouder alle nummers (geografische en niet-geografische) uitgegeven conform het nummerplan aankiesbaar moet stellen voor zijn contractanten (abonnees en eindgebruikers). Het voorgaande is bevestigd door het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van de Nederlandse Antillen en Aruba in de uitspraken van in de zaken Setel N.V. vs de Minister van Verkeer en Vervoer H-LAR 2005/13 uitspraak 21 november 2005 en H-LAR 2005/23 uitspraak 21 november 2005.

Het onderhavige document bevat mede een tariefrichtlijn. Het betreft een tariefrichtlijn voor de tarieven die een concessiehouder in rekening kan brengen voor het gebruik van

080X en 090X nummers. Tevens is een tariefrichtlijn opgenomen voor de wijze waarop de concessiehouder het tarief dat aan contractanten die informatiediensten aanbieden via een 080X en 090X nummer teneinde een dienst te verlenen aan de eigen klanten, in rekening brengt. Hierbij wordt gedacht aan particuliere bedrijven of de overheid (08001515 ‘Bentana di informashon’) die hun diensten kunnen aanbieden aan hun klanten met gebruikmaking van 0800 nummers. De bevoegdheid om een tariefrichtlijn vast te stellen ontleent de Minister uit de concessies.

In het nummerplan komen achtereenvolgens de navolgende onderwerpen aan de orde: Hoofdstuk 1 ‘Nummerbeleid’ hierin wordt het beleid met betrekking tot de toekenning, reservering, weigering, intrekking en de overdracht van nummers aan de orde gesteld. Verder is aandacht besteed aan de procedure voor het in behandeling nemen van aanvragen.

Hoofdstuk 2 ‘Nummerplan’ geeft een toelichting op verschillende onderdelen van het nummerplan.

Hoofdstuk 3 ‘Tabellen van het nummerplan’ besteedt aandacht aan de verdeling van de nummerruimte in diverse gebruikscategorieën en tabellen.

Hoofdstuk 4 ‘Nummers voor netwerkgebruik’ geeft een toelichting op de nummers die bestemd zijn voor gebruik in mobiele netwerken.

Aan het einde van het onderhavige nummerplan is het model aanvraagformulier, de lijsten van nummers voor netwerkgebruik en een begrippenlijst toegevoegd.