De gemeentelijke vleeskeuringsdiensten werden in 1984 opgeheven en vervangen door de Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees (RVV) die op 1 januari 1985 operationeel werd.

In 1986 worden de gemeentelijke keuringsdiensten omgevormd tot een Rijkskeuringsdienst; in 1991 wordt deze dienst opgenomen in de Inspectie Gezondheidsbescherming (IGB).

De districtsinspecties van de Veterinaire Dienst werden samengevoegd met de nieuwe RVV kringen en de centrale dienst van de VD ging naar het Directoraat-Generaal Landbouw.

In 1987 verhuisde de VD naar het Directoraat-Generaal Landelijke Gebieden en Kwaliteitszorg waartoe ook de RVV behoorde.

De VD werd in 1995 als zodanig opgeheven; de meeste taken werden overgenomen door de Directie Milieu, Kwaliteit en Gezondheid van het ministerie van LNV.

De Rijksdienst voor de keuring van vee en vlees (RVV) (1985–2001)

Het instellen van een landelijke keuringsdienst was een feit waar de gemeenteraden niet onder uitkwamen. In 1984 zijn deze gemeentelijke keuringsdiensten samengegaan in de Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees (RVV) (Stcrt. 1983, 181) en ressorteerde onder het ministerie van Landbouw. De RVV verrichtte ingevolge de Vleeskeuringswet werkzaamheden op het beleidsterrein voedings- en productveiligheid in relatie met volksgezondheid. Haar primaire taak was binnen Nederland erop toe te zien dat bij de productie en afzet van dieren en dierlijke producten voldaan werd aan de eisen ten aanzien van volksgezondheid en het welzijn en de gezondheid van dieren. Tevens droeg de RVV zorg voor de bestrijding van dierenziekten.

Zoals de naam van de RVV al zegt, was deze dienst hoofdzakelijk belast met de keuring van slachtvee op het moment dat het aan het abattoir werd aangeboden en van het vlees, direct nadat de dieren geslacht zijn. De RVV had daarnaast taken op het terrein van het toezicht op bedrijven die zich bezig hielden met de productie van levensmiddelen van dierlijke oorsprong, zoals vleesproducten, vlees van al dan niet gekweekt wild, pluimveevleesproducten en vis en visserijproducten. Onderdeel van die taken is het erkennen van bedoelde bedrijven op grond van Europese voorschriften. Ook het toezicht op de invoer van levensmiddelen van dierlijke oorsprong behoort tot de taken van de RVV. Het bedrijfsleven hechtte veel waarde aan een goed functionerende RVV.

Inspectie Gezondheidsbescherming (1986–1997)

De aandacht van de Inspectie Gezondheidsbescherming (IGB) richtte zich primair op de volksgezondheid en daarnaast op eerlijkheid in de handel.

De IGB gaf onafhankelijk invulling aan de gezondheids- en consumentenbescherming in de gehele productieketen van levensmiddelen en non-foods, door het uitvoeren, toetsen en initiëren van beleid en het signaleren van bedreigingen.

De belangrijkste taken van de IGB waren:

– het nagaan of een individueel bedrijf zich aan de wet houdt en het nemen van maatregelen ten aanzien van het geconstateerde.

– voorlichting en advisering voor zover deze in het verlengde liggen van de handhavingstaak: De IGB mocht ongevraagd adviseren aan overheden als het gaat om aanwezige gezondheidsrisico’s. Naast het uitbrengen van adviezen over de staat van de volksgezondheid kon de inspectie adviseren over de handhaafbaarheid van de regelgeving, voordat deze van kracht werd en over effecten op de volksgezondheid van nieuwe wetgeving.

– het stellen van diagnoses en het aangeven van therapieën om bedreigingen voor de volksgezondheid tegen te gaan, dan wel op te lossen.

Deze situatie duurde tot 1998, toen er opnieuw een ingrijpende reorganisatie plaatsvond, waarbij niet alleen de IGB, maar ook de Veterinaire Inspectie onderdeel ging uitmaken van de nieuwe organisatie die de nieuwe naam Inspectie Gezondheidsbescherming, Waren en Veterinaire Zaken kreeg (Inspectie W&V).

In het jaar 2000 werd vervolgens besloten om deze lange naam te wijzigen in de al erg oude naam, te weten Keuringsdienst van Waren, omdat men in de praktijk steeds weer terugkwam op de oude naam. Inhoudelijk gaan we niet op de organisatie van de IGB V&W in, daar slechts de naam veranderd werd. De organisatie bleef inhoudelijk hetzelfde.

Inspectie Gezondheidsbescherming, Waren en Veterinaire Zaken / Keuringsdienst van Waren (1998–2001)

De primaire taak van de Keuringsdienst van Waren (KvW) was dezelfde als die van de IGB: het geven van onafhankelijke invulling aan de gezondheids- en consumentenbescherming in de gehele productieketen van levensmiddelen en non-foods, door het uitvoeren, toetsen en initiëren van beleid en het signaleren van bedreigingen.

De belangrijkste taken van de KvW waren:

– het toezicht op en bevorderen van de naleving van voorschriften, alsmede met de handhaving ervan

– het onderzoeken van gezondheidsbedreigende situaties;

– het gevraagd en ongevraagd adviseren van de minister van VWS;

– het onderzoeken van klachten van consumenten;

– het ontwikkelen en publiceren van onderzoeksmethoden.

Naar aanleiding van affaires met levensmiddelen – zoals de verontreiniging van eieren en pluimveevlees met dioxine, BSE-vlees en de aanwezigheid van methoxy-progesteronacetaat (MPA) in diervoeders – ontstond er maatschappelijke onrust die voor het kabinet en de kamer aanleiding werd om opnieuw de organisatie en structuur van het toezicht op de naleving van de levensmiddelen- en diervoederwetgeving nader te bezien. Meer en meer werd de vraag gesteld of er niet een meer onafhankelijke autoriteit moest komen die verantwoordelijkheid voor de veiligheid van het voedsel zou kunnen dragen. Een dergelijke autoriteit zou het vertrouwen van de burger in de deugdelijkheid en veiligheid van levensmiddelen moeten herstellen. Het voorgaande, evenals het voorbeeld van de Europese Commissie om te komen tot de oprichting van de Europese Autoriteit voor de Voedselveiligheid, deed het kabinet besluiten tot de oprichting van een geheel nieuwe en onafhankelijke organisatie die de veiligheid van het levensmiddelenpakket en van diervoeders zou moeten kunnen waarborgen.