De Minister van Binnenlandse Zaken

Hij is betrokken bij de vaststelling van tarieven en lonen voor de keuring van vlees.

De Minister van Defensie

Hij bepaalt de uitzonderingen die op de Warenwet worden gemaakt voor militair gebruik van waren.

De Minister van Economische Zaken

De Minister van Economische Zaken wordt betrokken bij de uitvoering van de wetgeving op het beleidsterrein voedings- en productveiligheid voor zover het producten betreft die geen landbouw- of visserijproducten zijn en er nationale economische belangen in het spel zijn.

De Minister van Financiën

De Minister van Financiën wordt betrokken bij het formuleren en evalueren van beleid en het stellen van regelgeving voor de in- en uitvoer van eetwaren. Verder worden door hem instanties aangewezen die beschikkingen mogen afgeven op grond van de Warenwet. Tenslotte is hij mede belast met toezicht op en subsidiëring van de uitvoering van de Warenwet door bedrijfsorganisaties en gemeenten.

De Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij

De Minister van LNV wordt betrokken bij de uitvoering van de wetgeving op het beleidsterrein voedings- en productveiligheid voor zover dit producten van de nationale landbouw en visserij betreft.

Actoren die onder de Minister van Landbouw ressorteren

(in chronologische volgorde)

De Examencommissie veeartsen (1920–1995)

Ingesteld door de Minister van Arbeid bij Besluit opleiding keurmeester vee en vlees, art. 17 (Stb. 1920, 314)

Deze commissie houdt zich bezig met het afnemen van examens van (aankomende) keurmeesters van vee en vlees.

De Veterinaire Inspectie van de Volksgezondheid (1920–) en de Veeartsenijkundige Dienst (1925–1995)

De Veterinaire Inspectie van de Volksgezondheid (VI) is in 1920 ingesteld (Stb. 1920, 11) in verband met het toezicht op de naleving van de Vleeskeuringswet.

De voornaamste taak van de Veterinaire Inspectie is het handhaven van de wettelijke voorschriften op het gebied van de volksgezondheid (keuringen van vlees, het onderzoek van vlees en vleeswaren en de destructie).

In 1998 is de Veterinaire Inspectie samengevoegd met de Inspectie Gezondheidsbescherming. De nieuwe naam: de Inspectie Gezondheids-bescherming, Waren en Veterinaire Zaken.

De Veterinaire Inspectie is uitgebreid behandeld in het RIO nr. 5, ‘Zicht op Toezicht’, maar er bestaat geen BSD voor deze organisatie op basis van dit RIO.

Door de jaren heen is de Veterinaire Inspectie altijd blijven ressorteren onder de minister onder wie Volksgezondheid ressorteert.

Tussen 1925 en 1984 bestond er een personele unie tussen de Veterinaire Inspectie van het ministerie waaronder Volksgezondheid ressorteert en de Veeartsenijkundige Dienst (VD) van het Ministerie van Landbouw en Visserij. De controleurs en opzichters hadden tussen 1924 en 1984 een soort dubbelbenoeming. Dat wil zeggen een aanstelling bij het ene ministerie in een hoofdfunctie en bij een andere in een onbezoldigde nevenfunctie.

Vanaf 1978 heet de Veeartsenijkundige Dienst Veterinaire Dienst.

In 1984 vond een aantal ingrijpende reorganisaties plaats. De gemeentelijke vleeskeuringsdiensten werden opgeheven en vervangen door de Rijksdienst voor de Keuring van Vee en Vlees (RVV) die op 1 januari 1985 operationeel werd. Ook de gemeentelijke en provinciale Keuringsdiensten van Waren gingen op in één rijksdienst, de per 1 januari 1986 ingestelde Rijkskeuringsdienst van Waren. De districtsinspecties van de VD werden samengevoegd met de nieuwe RVV kringen. De overgebleven centrale dienst van de VD werd als directie geplaatst bij het Directoraat-Generaal Landbouw en Voedselvoorziening (DG-LAVO).

De taakomschrijving van de VD op het beleidsterrein voedings- en productveiligheid luidde anno 1986 in de Staatsalmanak: beleids- en besluitvorming en de advisering op het terrein van

– de organisatie en kwaliteitsbewaking van de veterinaire gezondheidszorg;

– de keuring en exportcertificering van dieren en dierlijke producten, van vlees, vleesproducten, en van pluimveevlees en pluimveevleesproducten ten aanzien van gezondheid en residuen;

– de keuring van dieren en dierlijke porducten bij import, ter wering van veezieten.

Voor de keuringstaken met betrekkingtot het beleidspakket van de VD is de RVV aangewezen. De kringdirecteuren van de RVV zijn daartoe tevens inspecteur-districtshoofd van de VD.

In 1987 werd de VD overgeheveld naar het Directoraat-Generaal Landelijke Gebieden en Kwaliteitszorg (DG-LK) waartoe ook de RVV behoorde. De VD werd in 1995 als zodanig opgeheven; de meeste taken werden overgenomen door de Directie Milieu, Kwaliteit en Gezondheid (MKG). De taak van deze directie viel de ontwikkeling en vormgeven van sectoroverstijgend LNV-beleid op het gebied van onder andere:

– de gezondheid van dier en plant mede in relatie tot de mens; kwaliteit met betrekking tot agrarische productieketens;

– voedingsmiddelen van plantaardige en dierlijke oorsprong; ethische aspecten van agrarische productie;

– het realiseren, beleidsmatig voorbereiden en ontwikkelen inzake aansturing van effectieve (keten-) garantiesystemen (kwaliteitsborgingssystemen).

De Veeartsenijkundige Dienst/Veterinaire Dienst is door de jaren heen altijd blijven ressorteren onder de Minister van Landbouw.

Van zowel de Veterinaire Inspectie als de Veterinaire Dienst zullen de handelingen worden opgenomen in de selectielijst van de Voedings- en Warenautoriteit (VWA).

De Algemene Inspectiedienst (AID) (1954–)

Ingesteld bij KB van 19-1-1954 door het Ministerie van LNV.

De AID kan ontheffingen verlenen van voorschriften in de Bijlagen van de Overeenkomst inzake het internationaal vervoer van aan bederf onderhevige levensmiddelen en het gebruik van speciale vervoersmiddelen bij dit vervoer.

Tevens heeft de AID bestuursrechtelijke en strafrechtelijke handhavingsbevoegdheden op het gehele beleidsterrein.

De Commissie Herstructurering Openbare Slachthuizen (1975–1976)

Ingesteld door de Minister van Landbouw en Visserij en de Staatssecretaris van Volksgezondheid en Milieuhygiëne (Stcrt. 1975, 41).

Deze commissie had tot taak te onderzoeken welke herstructurering van de openbare slachthuizen zal plaatsvinden, mede als gevolg van een voorgenomen afschaffing van de nadere keuring van vlees bij ‘invoer’ in een gebied van een andere vleeskeuringskring, en welke maatregelen het Rijk eventueel in dit verband dient te nemen.

De Commissie Tarieven Keuring Vlees (1975–1977)

Ingesteld door de Minister van Landbouw en Visserij en de Staatssecretaris van Volksgezondheid en Milieuhygiëne (Stcrt. 1975, 41).

Deze commissie had tot taak een stelsel van heffingen te ontwerpen voor de financiering van de gehele vleeskeuring. Daarnaast moest zij een stelsel van tijdelijke toeslagen ontwerpen, bestemd voor herstructureringsmaatregelen t.b.v. openbare slachthuizen.

De Commissie van advies voor de Rijksdienst voor Vee en Vlees (1983–)

Ingesteld door het Ministerie van Landbouw en Visserij bij (Stcrt. 1983, 181)

Deze commissie adviseert de Ministers van Landbouw en Volksgezondheid inzake uitvoerende werkzaamheden van de Rijksdienst voor Vee en Vlees.

De Rijksdienst voor de keuring van vee en vlees (RVV)(1984–)

De Rijksdienst voor Vee en Vlees is in 1984 ingesteld (Stcrt. 1983, 181) en ressorteert onder het ministerie van Landbouw. De RVV is de opvolger van de gemeentelijke keuringsdiensten voor vee en vlees. Het RVV verricht op het beleidsterrein voedings- en productveiligheid in relatie met volksgezondheid werkzaamheden ingevolge de Vleeskeuringswet.

De handelingen van de RVV zullen worden opgenomen in de selectielijst voor de Voedings- en Warenautoriteit (VWA).

De minister onder wie Sociale Zaken ressorteren

Deze minister draagt verantwoordelijkheid op dit beleidsterrein i.h.k.v. arbeidsomstandigheden. Hij moet de veiligheid van instrumenten en producten op de werkvloer in de gaten houden.

De Minister van Verkeer en Waterstaat