Het mkb-stimuleringsbeleid gaat niét over de kwaliteitszorg voor het mkb, zoals het waarborgen van de betrouwbaarheid van de beroepsuitoefening ter bescherming van de consument, of het scheppen van voorwaarden voor een grotere bedrijfszekerheid. Hiervoor kan worden verwezen naar het rapport Beroepenkwaliteit.

Het beleidsterrein Stimulering van het midden- en kleinbedrijf heeft ook raakvlakken met het beleidsterrein Industrie- en Technologiebeleid. Waar het beleid gericht is op de (groot)industrie en grote technologiebedrijven, wordt dit niet tot het beleidsterrein Stimulering van het midden- en kleinbedrijf gerekend. Het beleid uitsluitend gericht op het industriële midden- en kleinbedrijf wordt hier weer wel toe gerekend.

Het stimuleringsbeleid dat betrekking heeft op regionaal beleid is buiten beschouwing gelaten. Het regionaal economisch beleid heeft raakpunten met de zorg voor het midden- en kleinbedrijf, omdat regionale organen (zoals de Kamers van Koophandel) met name facilitaire taken krijgen toegewezen ter bevordering van de kwaliteit van het mkb (beroepenkwaliteit) of om diensten daarvoor te verrichten. De bemoeienis van het Ministerie met regionale en ruimtelijke economische beleidsaangelegenheden wordt echter beschreven in het rapport Regionaal economisch beleid.

De KvK hebben ook de vrijheid om zelf beleid te ontwikkelen. Dit aspect wordt eveneens apart behandeld in een afzonderlijk onderzoek voor de Kamers van Koophandel.

1 Dit onderzoek is in 2002 verricht door Doxis in opdracht van de Vereniging van Kamers van Koophandel en Fabrieken in Nederland.

Het beleidsterrein Stimulering midden- en kleinbedrijf heeft tevens raakvlakken met het beleidsterrein Exportbevordering. De overheid richt zich hierbij op het aanmoedigen van het Nederlands bedrijfsleven om tot uitvoer van producten, diensten en kennis naar of investeringen in buitenlandse markten over te gaan. Zie hiervoor het rapport Exportbevordering. Omdat het institutioneel onderzoek Exportbevordering zich uitstrekt tot het gehele bedrijfsleven, dus inclusief het midden- en kleinbedrijf, is dit facet van het stimuleringsbeleid van de overheid (t.a.v. het mkb) niet meegenomen in het institutioneel onderzoek Stimulering midden- en kleinbedrijf.

Het herverzekeren van export- en importkredieten is ook te beschouwen als een instrument ten behoeve van de exportbevordering. Dit deel van het beleidsterrein is behandeld in het rapport Herverzekerd: Een institutioneel onderzoek naar het overheidshandelen op het beleidsterrein herverzekering van export- en importkredieten en investeringsgaranties, 1940–1996 (PIVOT-rapport nummer 78, Den Haag 1999).

Bij de uitvoering van een aantal subsidieregelingen zijn het TNO en NWO betrokken. De handelingen van deze instanties staan in het rapport Wetenschapsbeleid: Een institutioneel onderzoek naar het wetenschapsbeleid van de rijksoverheid in de periode 1945–1999(PIVOT-rapport nr. 96). Dit rapport heeft betrekking op het beleidsterrein wetenschappelijk onderzoek en wetenschapsbeleid. Om deze reden zullen de handelingen van TNO en NWO hier buiten beschouwing worden gelaten.

Voor handelingen op het gebied van staatsdeelnemingen en (directe) financiering van het bedrijfsleven d.m.v. staatsgaranties, borgstellingen, kredieten en leningen wordt verwezen naar het rapport Staatsdeelnemingen en financiering van het bedrijfsleven (PIVOT-rapport nr. 57).

Er wordt bij financieringen een onderscheid gemaakt tussen financieringen met staatsgarantie (zoals deelnemingen, leningen en kredieten met staatsgarantie) en directe overheidsfinanciering (deelnemingen, garanties, kredieten en leningen). De financieringsinstrumenten die in rapport Staatsdeelnemingen en financiering van het bedrijfsleven behandeld worden zijn: de Bijzondere Financiering-regeling 1971, A(A)-kredieten, de Garantieregeling Particuliere Participatiemaatschappijen 1981, de Regeling Steun Individuele Bedrijven en het Industrieel Garantiefonds. Andere financieringsinstrumenten en subsidies (in enge zin) komen in het rapport Stimulering midden- en kleinbedrijf ter sprake.

Ook buiten het Ministerie van Economische Zaken is beleid t.a.v. het midden- en kleinbedrijf te vinden.

Zo zijn er de fiscale maatregelen waar (beginnende) ondernemers gebruik van kunnen maken.

Zie hiervoor het rapport Belastingen: De geheiligde schuld. Een institutioneel onderzoek naar het handelen van actoren op het beleidsterrein van de heffing van Rijksbelastingen op grond van wet- en regelgeving betreffende de zgn. heffingswetten, per belastingsoort, m.u.v. de invoerrechten en accijnzen, 1940–1993 (PIVOT-rapport nr. 65). Hierin is ook opgenomen de WBSO, de Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie voor volksverzekeringen.

Uit het onderzoek komt naar voren dat de overheid een breed spectrum aan stimuleringsmaatregelen hanteert t.a.v. het mkb. Daarbij horen ook wetgevende instrumenten. Een aantal van deze maatregelen heeft betrekking op het sociale zekerheidsrecht en arbeid.

Zij worden behandeld in de volgende rapporten:

Rapport Sociale voorzieningen: Een institutioneel onderzoek op het beleidsterrein sociale zekerheid t.a.v. de sociale voorzieningen, 1940–1996 (PIVOT-rapport nr. 89)

In dit RIO wordt o.a. de IOAZ en Bbz behandeld.

Rapport Werkende Arbeidsverhoudingen: Een institutioneel onderzoek op het terrein van Rijksoverheid en arbeidsverhoudingen (1940) 1945–1994 PIVOT-rapport nr. 114). In dit RIO wordt de medezeggenschap (waaronder de Wet op de Ondernemingsraden) en het aangaan dan wel beëindigen van arbeidsverhoudingen geregeld.

Ook kan nog gewezen worden op het rapport Wetgeving. Handelingen met betrekking tot de totstandkoming van wetten vallen n.l. onder het beleidsterrein Wetgeving, beschreven in PIVOT-rapport 12, ‘So many laws argue so many sins’.

Totstandkoming BSD

In het RIO Stimulering Midden- en Kleinbedrijf is een handeling opgenomen voor de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer en de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Deze handelingen worden niet in dit BSD opgenomen, omdat andere Basis selectiedocumenten reeds in deze handelingen voorzien. Zie hiervoor het BSD Milieubeheer, handeling 937 en het BSD Arbeidsvoorzieningenbeleid, handeling 49.

Ook een viertal organisaties welke belast zijn geweest met wettelijke overheidstaken op dit beleidsterrein, hebben te kennen gegeven niet met de vaststellingsprocedure van dit BSD mee te willen doen. Er zijn daarom geen handelingen opgenomen voor Syntens, de Stichting Technische Wetenschappen (STW), de Nationale Investeringsbank (NIB) en het Instituut voor Midden- en Kleinbedrijf (IMK).

Het College van Beroep voor het Bedrijfsleven (CBB) wordt in het RIO genoemd als actor op het beleidsterrein stimulering midden- en kleinbedrijf. Voor het CBB wordt echter geen handeling in dit BSD opgenomen, omdat voor de handelingen van dit landelijke rechtscollege een afzonderlijk BSD zal worden opgesteld.

In het onderliggende BSD zijn ten slotte enkele handelingen opgenomen die voor meerdere actoren dienen te worden vastgesteld en daarom meerdere keren zijn opgenomen. Het gaat om de handelingen 17, 20, 23, 27 en 28. Aangezien de periode waarin deze handeling wordt uitgevoerd per organisatie verschilt, is telkens 1945 als startpunt voor de handelingen genomen.

De handelingen 8 en 9 uit het RIO, die betrekking hebben op onderzoek, zijn niet in dit BSD opgenomen. In plaats daarvan zijn de handelingen 29, 30, 31 en 32 toegevoegd.

De actor adviescolleges, waarvoor handeling 12 in het RIO was opgenomen, is in het BSD niet gehandhaafd. In het BSD is voor ieder adviescollege dat in het RIO wordt benoemd een aparte handeling opgenomen. Dit zijn de handelingen 34, 35, 36 en 37.

Naar aanleiding van de Historisch Maatschappelijke Analyse (HMA) is handeling 33 opgenomen. Hiermee wordt de neerslag bewaard die voortkomt uit het overleg van het Ministerie van EZ met organisaties die actief zijn op het beleidsterrein stimulering midden- en kleinbedrijf.